Last night intro 
SF Last Night intro
Nakajima yuto x Chinen yuri
By menayuto




....................

เสียงคร่ำครวญของหญิงสาวที่สุขสม เสียงกรีดร้องโหยหวนที่แสนทรมาน
เสียงหัวเราะที่ทำให้แทบคลั่ง เสียงร้องไห้ที่ดูน่าสังเวช
ไม่ว่าจะไปเรื่องอะไร หรือสิ่งใดต่อให้จะก้มลงกราบแทบเท้าอ้อนวอนถึงเพียงไหน แม้แต่จะร่ำไห้จนรุ่งสางก็ไม่มีวันที่จะได้รับการให้อภัย
สิ่งที่ผิดบาปเหล่านั้นล้วนมีเกิดขึ้น ตายจากแล้วก็วนเวียนกลับมาอีกไม่มีที่สิ้นสุด เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิตมนุษย์



แต่ตัวข้าหาใช่ไม่
..........................................
ในอีกฝั่งประตูที่แสนมืดมิดยังมีข้าที่รอคอยแสงสว่าง
แม้มันจะมองเห็นเลือนลางก็ตามที …………………….

.....
หัวใจที่ไม่มีแรงสั่นไหวมันช่างดูเย็นชืด ราวกับเป็นก้อนเนื้อด้านๆที่ไร้ไออุ่น
ถึงจะไม่มีทางได้พบกับแสงสว่าง แต่ก็ยังเฝ้ารอ ต่อให้ต้องรอไปอีกพันปี หรือหมื่นปี ก็จะรอ…..



รอยยิ้มน้อยๆฉุดขึ้นที่มุมปาก เรือนผมสีดำยาวปกบ่า เสี้ยวหน้าที่ขาวซืด ถึงกระนั้นความหล่อเหลาก็ยังคงอยู่
ฝ่ามือใหญ่อันแข็งแกร่งที่มีเส้นเลือดปูดขึ้นมาดูน่ากลัว แววตาคมที่เหม่อมองออกไปในที่ๆอยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อมแต่กลับไม่สามารถเอื้อมถึง
ก็เพราะว่ารู้ว่าแสงสว่างอยู่ที่ไหน รู้มาตลอดว่ากำลังทำอะไร ………
นั่นล่ะมันคือสิ่งที่ทำให้เศร้า………..


………………………………….
………………
….



ลมหายใจอุ่นๆ กับการเต้นของหัวใจที่สม่ำเสมอบ่งบอกได้ถึงการมีชีวิตอยู่ของอีกคน เปลือกตาบางที่ปิดสนิทอยู่ ใบหน้าที่ดูสะอาดหมดจรดและมีสีชมพูอ่อนๆที่ดูสุขภาพดี ร่างกายเล็กๆที่ซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม นอนขดตัวอยู่บนเตียงนุ่มๆเหมือนเด็กประถมก็ไม่ปาน
มันช่างน่ารักเหลือเกิน…


“ถ้าหากพระเจ้ามีอยู่จริงช่วยส่งจิตวิญญาณของข้าไปยังประตูอีกฝั่งที....”


…………………….
………




“ยูริ”
“อื้อ….”
เสียงหวานที่ดูงัวเงียตอบออกมาทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่
แค่เสี้ยววินาทีเอวเล็กถูกรวบไปให้เข้าไปใกล้คนตัวใหญ่ที่นอนฟรีสไตล์อยู่
พร้อมส่งริมฝีปากร้อนๆของตัวเองจูบลงบนไหล่บางอย่างถะนุดถนอม
……

สภาพผ้าปูที่นอนแสนยับเยิน เหมือนเกิดสงครามโลกครั้งที่3 สองร่างของผู้ชายผิวขาวจัดที่เปลือยเปล่านอนเกยจนกลายเป็นคนๆเดียวกัน
เป็นสิ่งที่บ่งบอกได้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นที่นี่บ้าง
…..



“ต่ออีกรอบนะยูริ”
ยังไม่ทันสิ้นเสียงเข้มร่างบางที่นอนหลับตาอยู่ก็ถูกสองมือใหญ่ช้อนขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนคนตัวเล็กต้องรีบร้องห้ามเอาไว้
“นี่ จะบ้ารึไงริวทา โร่..!!!”
ร่างบางที่พยายามดิ้นหนีแต่ยิ่งดิ้นส่วนอ่อนไว้ที่อยู่ห่างกันแค่ 1 มิลมันยิ่งเสียดสี ยากที่จะหยุดยั้งสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ อารมณ์ที่ครุกกรุ่นขึ้นมาทำให้ผิวสีขาวเปลื่ยนเป็นสีแดงจนไม่น่าเชื่อ
ใบหน้าขาวที่เอียงอายของยูริไม่กล้าที่จะมองสบตาริวทาโร่ ทั้งอายที่ตัวเองง่าย ทั้งหมั่นใส้เด็กชอบแกล้ง

มือเล็กพยายามจะดันแผ่นอกแกร่งของไอ้คนบ้าที่วันๆไม่คิดจะทำอะไรนอกจากแกล้งเค้า แต่ก็แทบหมดแรงเพราะจมูกโด่งที่ซุกไซร้ไปตามจุดอ่อนไหวที่ริวทาโร่รู้ดี มันให้ยูริแทบขาดใจ…
“อย่าสิ..” ถึงจะพูดออกไปว่าอย่า แต่ร่างกายที่ตอบสนองขนาดนี้มันกลับกลายเป็นการเชื้อเชิญที่คนร่างบางไม่ได้ตั้งใจ
ฟันกระต่ายคู่น้อยกัดลงบนริมฝีปากสีซากุระสดจนกลายเป็นเส้นสีขาว เพื่อกลั้นเสียงร้องที่มันน่าอาย มีเพียงเสียงหอบเบาๆที่ยังเล็ดรอดออกมา

ทั้งๆที่เมื่อคืนก็เพิ่งจะเลิกกอดกับริวไปตอนตีสาม แล้วนี่จะให้มาทำเรื่องอย่างว่าแต่เช้า มันไม่ใช่แล้ว ไม่เอา
แต่ต่อให้พูดห้ามออกไปเท่าไหร่เด็กหัวรั้นแบบริวทาโร่ไม่มีทางยอมหยุดง่ายๆแน่
ถึงในใจจะขัดขืนเท่าไหร่ กับเป็นร่างกายของเค้าเองต่างหากที่มันดิ้นรนไม่ยอมทำตามความคิดในหัว แบบนี้ยูริต้องโทษตัวเองใช่มั้ย !!!


“อ๊าาาาา……..”



“ถ้ายูริไม่ยอม...”

คนตัวใหญ่กว่ากันไม่มากยิ่งได้ใจที่แกล้งคนรักสำเร็จ ริวทาโร่จึงละทิ้งภารกิจที่สำคัญด้านล้างแล้วเขยิบตัวขึ้นมาส่งลิ้นอุ่นๆเลียผ่านไปตามซอกหูขาวที่กลายเป็นสีแดงซ่าน แล้วก็ตั้งใจจะสบตากับคนรักที่ต้องกำลังหลับตาพลิ้มอยู่แน่ๆ
แต่กลับได้แววตาค้อนๆจากคนตัวเล็กส่งกลับมาแทน ตกลงจะเอาหรือไม่เอากันแน่

“ยูริชอบให้เค้าทำตรงนั้นให้ใช่มั้ย”
เสียงเข้มของเด็กมอปลายที่กระซิบอยู่ตรงใบหูที่แสนอ่อนไหว กลายเป็นการปลุกเร้าที่รุนแรงจนคนตัวเล็กอยากจะถีบไอ้บ้านี่ออกไปให้ไกลๆ

แต่ลมหายใจอุ่นที่รินรดกันกลิ่นกายของริวทาโร่ที่ยูริคุ้นเคยมันทำให้ดวงตาพร่ามัวในความลุ่มหลง มันไม่ใช่แค่ร่างกายของริวทาโร่ที่ยูริต้องการ สิ่งที่ยูริรักและหวงที่สุดมันคือ หัวใจ ของริวทาโร่ต่างหาก
ร่างบางไม่ได้ตอบอะไรออกไป เพียงแค่สบตาอยู่อย่างนั้น

.........................
.....

“ถ้างั้นขอจูบนะ”
สิ้นสุดเสียงก็แทบจะหยุดหายใจ ริมฝีปากหนาที่ประกบลงมาโดยที่ยูริยังไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้ตกใจเล็กน้อย
แต่ก็ยินยอมรับมันเหมือนกับทุกครั้ง
เรียวลิ้นของริวทาโร่ที่ค่อยๆแทรกเข้าไปตามไรฟันโลมเลียชิมรสหอมหวาน อย่างอ่อนโยน เมื่อยูริอ้าปากรับลิ้นที่พัวพันกันกลับกลายเป็นความเร่าร้อนที่แทบแผดเผา ทั้งเสียงทั้งความรู้สึกที่มันดูน่าอายแต่ในตอนนี้มันกลับกลายเป็นอาหารรสเลิศ

“อือ ออ อื้ม “
สองมือของยูริเอื้อมไปคล้องคอริวทาโร่เพื่อให้ได้องศาที่แนบสนิทยิ่งขึ้น ร่างเล็กที่สติสตางค์แทบหลุดหลอมละลายไปกับจูบที่ร้อนดุจดั่งไฟของชายคนรัก แต่มือที่ไม่อยู่สุขของริวนี่มันทำให้รู้สึกหงุดหงิดและอารมณ์ไม่น้อย


“เพลี้ย !!!”
คนที่กำลังตั้งใจเป็นฝ่ายคุมเกมต้องรีบหยุดชะงักถอนริมฝีปากออกมาตั้งตัวแทบไม่ทัน เมื่ออยู่ๆก็รู้สึกแสบร้อนที่แผ่นหลัง
สีหน้าแสดงออกชัดเจนว่าไม่เข้าใจการกระทำของคนรัก ทั้งๆที่มันก็รู้สึกดีไม่ต่างกัน

“ยูริตีเค้าทำไม ”

คนตัวเล็กกว่าที่มองค้อนเด็กผู้ชายผิดสัญญาอย่างไม่วางตา ใบหน้าหวานถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย ไหนบอกว่าโตแล้ว โตแต่ตัวนะสิ
ริมฝีปากกระจับที่บวมแดงเพราะคนตรงหน้าดูดเหมือนหิวกระหายมาจากซาอุเหยียดตรงออกมาแสดงถึงความเอือมระอาเหมือนพ่อสอนลูกก็ไม่ปาน

“ริวบอกว่าแค่จูบ.... แต่เมื่อกี้มันไม่ใช่”
“ไม่ใช่ยังไงเล่า!!!!!!!!”


“ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ อย่ามาเถียง”
“อะไรเล่า!!!!!!!!!!”


“ไปเรียนไป!!”
“ไม่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
“ริว!!!!!!!!!!!!”

คนอายุน้อยกว่าทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย ดวงตากลมพยายามมองอ้อนคนรักที่ดุอย่างกับหมา แต่คราวนี้คงไม่ได้ผล ร่างขาวจึงสะบัดหน้าเชิดไปสองที แล้วพาตัวเองไปยังห้องน้ำที่อยู่อีกด้านนึงของคอนโด



“ยูริ...”
เสียงเรียกอันเบาหวิวราวกับเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านขอให้ลองตั้งใจฟังดูซักครั้ง


ช่วยติด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ
 
Arashikisu #-
 
แอร้~ นึกว่าจะได้อีกซักรอบสองรอบซะอีก >//<

ขอบคุณไรเตอร์จจ้าา
จะรออ่านน้าาาา (^___^)/
vila bellz #-
 
ฉากแรกมาอิชั้นก็จินตนาการเป็นยูโตะไว้ซะเต็มเหนี่ยวว กำลังได้อารมณ์กับเสียงเข้ม ซุกกอด จูบไหร่ ปรากฏว่าที่อ่านมาคือริวทาโร่ โอ้ววว ม๊ายยยยยยยย ริวช้ำชองแมนชาติชายขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ อกอิแม่จะแตกค่ะ ฮาาาาา ว่าแต่ชี่ก็ไม่เบานะคะ สามรอบบบ ผ้าปูยับย่น ฮื่ออ เค้าจิฟ้องโตะ ฟ้องปี้เม่นให้ไปได้กันเองงงง T3T
モ ロ・・・ โมโระ #-
 
อร๊ายยยย นี่ฉันอ่านข้ามหรอเนี่ย!!!
ลองเปิดหน้าเก่าดู ก็เจออินโทรของเรื่องนั้น อร๊ายๆ
พลาดอย่างแรง!!!
พาทนี้น่ารักเวอรื >////////////<

แต่ไอพาทแรกนั้นมัน อารายยยยย
ไหงๆ บอกมาเดี๋ยวนี่นะยะ!!
เจ้ายูโตะกับยูริมันไม่เจอกันตอนไหน
หักหลังริวที่แสนน่ารักแบบนี้ได้ยังไงกัน
ไหนยูริบอกว่า

สิ่งที่ยูริรักและหวงที่สุดมันคือ หัวใจ ของริวทาโร่

แล้วไหงเป็นแบบนั้นไปได้อ่ะ
อร๊ายยยยยยยยยย

ไม่ยอมๆๆๆ ยูริทำแบบนี้ได้ยังไง T^T


ข้อความส่วนตัว

 
trackback URL
http://menachan.blog128.fc2.com/tb.php/8-a3ebf66f